خداوندا به دل های شکسته

خداوندا به دل های شکسته

به تنهایان در غربت نشسته

به مردانی که در سختی خموشند

برای زندگی، جان می فروشند

همه کاشانه شان خالی ز قوت است

سخن هاشان نگاهی در سکوت است

به طفلانی که نان  آور ندارند

سر حسرت به بالین می گذارند

به آن درمانده زن کز غم جانکاه

نهد فرزند خود را بر سر راه

به آن جمعی که از سرما به جانند

ز آه جمع، گرمی می ستانند

به آن چشمی که از غم گریه خیز است

به بیماری که با جان در ستیز است

به دامانی که از هر عیب پاک است

به هر کس از گناهان شرمناک است

دلم را از گناهان ایمنی بخش

به نور معرفت ها روشنی بخش

 

/ 0 نظر / 20 بازدید