من از دنیا خسته شدم! کمکم کنید!

ملالت یا همان به‌ستوه آمدن و افسردگی یکی از واژه هایی است که می توان گفت مکرراً امیرالمۆمنین علی (علیه السلام) بنابر مناسبت های خاص در کلام خود وارد کرده اند؛ گاهی در بیان ویژگی های دوست از چنین فردی در دوستی نهی کرده اند و گاهی هم ملالت را حاصل پر حرفی دیگران بیان کرده اند. که در این نوشتار به گوشه ای از بیانات ایشان راجع به ملالت می پردازیم.

 

انسان ملول بی وفاست

قال علی (علیه السلام):«لا وفاء لملول»(1) براى ملول و افسرده، وفایى نیست.

وفا، فضیلتى نفسانى است که با آن کارهایى را که انسان برای انجام آنها عهد بسته است بهتر انجام مى‏ دهد. در مقابل صفت وفا صفت غدر و حیله گرى وجود دارد. وفاى به عهد و پیمان از بزرگى روح و شهامت نشأت مى‏گیرد چون هر گاه آدمى بتواند بزرگوارى و وقار را به همراه داشته باشد و به کار بزرگ بپردازد و انتظار داشته باشد که نام نیکى از او بماند ناگزیر باید با وفا باشد.(2)

 

عوامل ملال

ملول بر وزن فعول از ملال به معناى خستگى است. و ملال یعنی اینکه نفس از به پایان رساندن کارهایى که باید انجام دهد روى بگرداند و عواملى موجب این ملال مى‏شود:

1ـ بازى کردن نیروى واهمه با نیروى عقل و مخالفت کردن با آن؛ گاهی نفس انسان را متوجه کارهایی می کند و آنها را پیش چشم فرد مهمتر از کار اصلی او جلوه می دهد در نتیجه فرد از انجام آن کار برمی گردد و نفس او را معتقد می سازد به این که انجام آن کار در هر وقتى که فرد بخواهد آسان است در نتیجه او را از کار سودمند منصرف مى‏کند و به بیهودگى مى‏کشاند.

2ـ ضعیف بودن نیروهاى حرکت دهنده؛ پس به خاطر راحت طلبى فرد از انجام آن کار منصرف مى‏شود و نفس به شک و تردید در کارها عادت مى‏کند و این حالت برایش ملکه مى‏شود.(3)

پس وفاى به عهد در نفس  انسان ملول یافت نمى‏شود چون هنگامى که در شخص ملول این ملکه پیدا شد قدرت ندارد که کارى را تمام کند چه رسد به آن که کار را خوب انجام دهد. در نتیجه وفا کردن به آنچه وعده داده است، برایش ممکن نمى‏شود، و برایش پیمان شکنى روى مى‏دهد، پس براى خردمند سزاوارتر آنست که با تکیه بر پیمان و وعده او کارى انجام ندهد و به گفتار و کردارش اعتماد نکند چون عقل چنین شخصى مغلوب و شکست خورده و نیروها از اختیارش رفته‏اند.

از درسهاى جالب و پرارزشى که امام در این سخن بیان فرموده و انسانها را راهنمائى فرموده این است اگر که کارها را مرتب و مداوم انجام دهند پر برکت‏تراست تا کار زیاد و غیر مداوم کارها هنگام شروع اگر از تداوم برخوردار شودپیشرفت‏خواهد کرد نه کارهائى که سنگین است و خسته کننده و معمولا پیامد ندارد

 

 

 

دل های افسرده

قال علی (علیه السلام): «إنّ هذه القلوب تملّ کما تملّ الأبدان، فابتغوا لها طرائف الحکم.»(4) دل ها خسته مى‏شوند مانند بدن ها، پس براى آنها حکمت هاى دلنشین بجویید.

منظور این است که دل ها از مباحث و مناظرات عقلى و کلامى درباره توحید و عدل خسته مى شود و باید امثال و حکمت هایى را که مربوط به امور اخلاقى است، جستجو کرد، مانند ستایش صبر، پارسایى و پاکدامنى و نکوهش شهوت و غضب.(5)

 

عمل مستمر بهتر از پرکاری ملال آور

قال علی (علیه السلام): «قلیل تدوم علیه أرجى من کثیر مملول منه».(6) کار کمى که پیوسته [و با نشاط] انجام دهى امیدوار کننده‏تر است از پر کارى خسته کننده.

از درس هاى جالب و پرارزشى که امام در این سخن بیان فرموده و انسان ها را راهنمائى فرموده این است اگر که کارها را مرتب و مداوم انجام دهند پر برکت‏تر است تا کار زیاد و غیر مداوم کارها هنگام شروع اگر از تداوم برخوردار شود پیشرفت‏ خواهد کرد نه کارهائى که سنگین است و خسته کننده و معمولا پیامد ندارد.

ملالت یا همان به‌ستوه آمدن و افسردگی یکی از واژه هایی است که می توان گفت مکرراً امیرالمۆمنین علی (علیه السلام) بنابر مناسبت های خاص در کلام خود وارد کرده اند؛ گاهی در بیان ویژگی های دوست از چنین فردی در دوستی نهی کرده اند و گاهی هم ملالت را حاصل پر حرفی دیگران بیان کرده اند. که در این نوشتار به گوشه ای از بیانات ایشان راجع به ملالت می پردازیم

پرحرفی ملال آور

افراد پرحرف به قدری حرف می زنند که اجازه صحــــبت به افراد دیگر نمی دهند. جالب اینجاست کـه بیشتر حرف های آنها اصلاً ربطی به موضوع مورد بحث ندارد و صرفاً موجب از دست دادن وقت و زمان می شوند. این پرحرفی برای تمام اقشار جامعه خطرناک است به ویژه دانشمندان. قال علی(علیه السلام): «الإکثار یزلّ الحکیم، و یملّ الحلیم فلا تکثر فتضجر، و لا تفرط فتهن.»(7) پرگویى، دانشمند را مى‏لغزاند و بردبار را خسته و ملول مى‏کند پس پر حرفى نکن که دلتنگ مى‏شوى و افراط مکن که خوار مى‏گردى.

باز ایشان در این مورد می فرمایند: «خیر الکلام ما لا یمل ولا یقل»(8). بهترین سخن آن است که نه ملال آورد و نه اندک باشد (تا به کلام خلل وارد نشود).

بنابر فرمایشات امام علی (علیه السلام) بهتر است در دوستی با افراد نهایت توجه به کار رود تا افراد ملول و خسته را که حتی به عهد خود وفا نمی کنند به دوستی نگیریم و یا از کارهای ملال آور اجتناب کنیم تا به ترک کارها منجر نشود و کار اندک مستمر را بر کار خسته کننده ترجیح دهیم.

 

 

پی نوشت ها:

1ـ غرر الحکم، حدیث 888.

2ـ شرح بر صد کلمه امیرالمومنین، شیخ کمال الدین میثم بن علی بحرانی، ص158.

3ـ همان.

4ـ نهج البلاغه، حکمت91.

5ـ جلوه تاریخ در شرح نهج البلاغه ج 7،ابن ابى الحدید،ترجمه دکتر محمود مهدوى دامغانى.

6ـ نهج البلاغه، حکمت278.

7ـ غرر الحکم، حدیث 2009.

8ـ همان، حدیث 4969.

/ 3 نظر / 29 بازدید

سوز دل اشک روان اه سحر ناله شب این همه ازنظر لطف شما میبینم یه درد داشتم شاید اصلا دردی نبود شایدم بیدردی بود اما حالا شده....

مهرگان

این پیام ↓ برای من اومده منم بهش عمل کردم.. : دختری از خوزستانم که پزشکان از علاجم نا امید شدند.شبی خواب حضرت زینب (س)را دیدم در گلوم اب ریخت شفا پیدا کردم ازم خواست اینو به بیست نفر بگم. این پیام به دست کارمندی افتاد اعتقاد نداشت کارشو از دست داد.مرد دیگری اعتقاد داشت 20 میلیون به دست اورد. به دست کس دیگری رسید عمل نکرد پسرشو را از دست داد.اگه به حضرت زینب اعتقاد داری این پیامو واسه 20 نفر بفرست............ 20 روز دیگه منتظر معجزه باش"......

l